" آ " و " کی " در فرهنگ وتاریخ بختیاری ازاصالت وقدمت چندین هزار ساله برخوردار بوده وهست واین القاب بزرگ مختص دودمان وخانواده های بزرگ هرایل وطایفه بوده واین القاب خود بزرگ منشی ومردمداری آن خانواده ها را میرسانده و نیز دربر داشته است

ودرمقابل بحث القاب " خان " و " آقا " کلماتی بوده وهستند که ازفرهنگ مغول وارد ادبیات کهن بخیتاری شده اند در صورتیکه سیصد سال یا بیشتر قبل از حمله مغول به ایران و نابودی بخشی ازتاریخ وفرهنگ غنی ایران توسط آنان پیشوند " آ " و " کی " قبل از نام بزرگان ایل وطایفه واولادان که بزرگ هر طایفه بوده و در فرهنگ وتاریخ وادبیات اصیل بختیاری دیده شده و میشود .

همانگونه که شاهنامه فردوسی بزرگ چندین بار قبل از فریدون از لقب " آ " آورده شده است . از لقب بزرگی "آ " و "کی " پیش از هزار سال قدمت گفتن زبان در فرهنگ وتاریخ بختیاری دارد ومتاسفانه بعضی محققین جدید وقدیم بختیاری لقب " آ " را مخفف " آقا " دانسته اند واظهار کرده اند .

مثلا آعلیداد یعنی آقا علیداد دانسته در صورتیکه چنین نیست و" آ " به معنی بزرگ وبزرگزاده وهیچ ارتباطی با آقا وآقای ندارد وهمانطور که قید شد " آقا " و "خان " در زمان مغولها به بزرگان نسبت داده شد وچه خوب است که بسنده کنیم که بزرگان بختیاری از لقب "آ " و" کی " بهره برده ونام داشته اند ودر ادینان بختیاری با این القاب از بزرگان بختیاری نام برده اند .

ونیز همانطور که لقب " کی " را بخصوص در زبان طوایف سهید وگورویی دینارانی وبزرگان گهگیلویه نام برده اند .

مثل کی لهراس ، کی مقصود ، کی باندر ، کی منصور ،کی مهراب و غیره امید است با مطالعه این مختر شرح ونقد مورد توجه خوانندگان عزیز قرار گیرد .