ایوه سرزمین من

درباب تیره های طایفه معظم شیخ رباط هفت لنگ بختیاری بابادی باب ازاین قرار است که :

نسب این پنج تیره یا خانواده به شخصی بنام فردین وند برمیگردد که مجموعا با تیره بهزادی ولد شُلو به هفت تیره تقسیم میگردند .

۱- شیخ نصرالدین جد بارانی ها

۲ - شیخ رکن الدین جد اسدی ها

۳ - شیخ جلال الدین جد علایی ها

۴ - شیخ بهاالدین جد یوسفی ها

۵ - شیخ پیرغیب جد ویسی ها و حضرات موسوی گورابی درسوسن مال امیر یا ایذه .

که این پنج تیره یا خانواده از یک نژاد و از همان ورثه شخص فردین وند بوده اند .

۶ - و یک نفر بنام بهزاد ولد شلو از طائفه ابوالحسنی یا بلُسنی بختیاروند که درشیخ رباط مانده وتیره بهزادی ها را تشکیل داده اند ویک تیره از شیخ رباط محسوب میگردند و دراسناد املاکی که از این خانواده بجا مانده نام برده شده .
۷ - عیدی شیخ رباط یکی از تیره های شیخ رباط است که اصالتا همه منجزی هستند وخود را ازاولاد نامدار خان منجزی می دانند.

ضمنا فامیل های یوسفی و اسدی تیره شیخ رباط اصالتا از تیره احمدمحمودی بابادی عالی انور هستند اسنادی در دست است که این دو تیره از نسل گزی خان بابادی هستند و در حدود 180 سال پیش در اثر نزاعی که با خانواده محمدیوسف خان داشتند .

و آبیرم پسر محمدیوسف خان در مال کنون بهار توسط آنها کشته میشود و پس از آن در تیره شیخ رباط سکنی گزیدند و آن سال به تنگ گزی نیامدند. موقع مال کنون پاییز عبدالخلیل خان نوه مهدی خان و خسرو خان بابادی به انتقام خون آبیرم با آنها درگیر شدند و دو نفر از آنها را به خونخواهی آبیرم کشتند.
چند سال بعد با وساطت تیره آرپناهی صلح و سازش انجام شد اما آن چند خانواده دیگر به میان بابادی بازنگشتند و در تیره شیخ رباط برای همیشه سکنی گزیدند.

تعدادی از شیخ رباط در بلداجی سکونت دارند که از تیره بارانی می باشند تعدادی دیگر در چغاخور وگندمان سکونت دارند که از تیره های اسدی محسوب می شوند وبعضی از آنها به شیخ مورچگانی معروف هستند؛ و برخی دیگر در سرچه دیناران سکونت دارند نیز از تیره اسدی هستند. وبعض دیگر در بارانگرد ایذه هستند که از تیره علایی می باشند؛ و برخی دیگر در رباط کریم سکونت دارند که فامیلی آنها نجفی می باشد وهمگی خود را سید موسوی می دانند. وچند خانواده دیگر که در عقیلی سکونت دارند نیز اسدی می باشند و تعداد دیگر در بهمن شیر سکونت دارند که اسدی هستند.....

در ضمن ممبینی به همان موسوی گورابی گفته می شود و با ممبینی چهار لنگ فرق دارند. به موسوی گورابی ممبینی گفته می شود که درممبین ایذه سکونت دارند .

محل وسکونتگاه این طایفه بعداز ترک محل کمفه در اندیکا که به حدود دو قرن پیش میرسد ودرحال حاضر در روستای مورز از بخش بازفت چهارمحال بختیاری سکونت دارند که شامل فامیل های یوسفی و عیدی پور و علایی و بهزادی و ویسی و اسدی و بارانی هستند .

و خانواده های موسوی گورابی ز حدود دو قرن پیش در سوسن مال امیر ایذه کنونی درجوار طایفه ممبینی مانده که درآنجا سکونت دارند ودارای ملک و املاک مختص به خودشان هستند

وهمچنین اولاد فردین خود را از نسل سادات که در بختیاری معروف به محمد دین آور (محدینار) یا شاه زاده محمد از نوادگان امام موسی کاظم می دانند به همین خاطر بعضی از طایفه شیخ رباط به موسوی گورابی معروف هستند.

و همچنین نتیجه میگیریم که شیخ رباط ها ازدوره اتابکان لر بزرگ و تا بسال ۱۱۵۰ قمری وتا دوره نادرشاه افشار در کمفه از بخش اندیکا سکونت داشته اند و حتی نقل است که درآن زمان جز ایل راکی بوده و بر اثر نزاعی که با خانواده ای از طائفه بختیاروند داشتند از پیکره این طائفه جدا میگردند وخود مستقل سکونت یافتند و شیخ رباط های ساکن در بازفت از حدودا دو قرن پیش محل مورز در بازفت را خریداری و سکونت دارند و با طوایف موری و گندلی و کیارسی وصلت های زیادی دارند .

با سپاس

گردآورنده حشمت الله آقاسی راکی مالملی

منبع: استاد و پژوهشگر تاریخی جناب آقای سید حسین یوسفی شیخ رباط